Tlaotan Archipel

Tlaotan Archipel
"'Dit land is groen en vochtig. Groen als het blauw van de zee. 's Nachts hoor ik vreemde vogels zingen in het woud. Vuren in de diepte. Vuren en vreemde ogen vanuit afbrokkelende tempels' - Myros Samarin, Reizen om de Horizon, 1198 NK"De Tlaotan Archipel is een eilandenreeks ten noordoosten van het continent Yurapor. De eilanden worden omgeven door de Wereldzee. De Tlaotan Archipel is een afgelegen en warm gebied. De eilanden werden door de befaamde zeevaarder Myros Samarin omschreven als een "zee van groen in het blauwe", refererend naar de dichte regenwouden op de vochtige eilandenketens. De bewoners van de eilanden worden door buitenstaanders de genoemd. De inwoners noemen zichzelf de Tlamahaca.

Geografie
De Tlaotan Archipel is, net als het nabije Yurapor, een vochtig en warm gebied. De eilanden strekken zich van noord naar het zuid ongeveer 200 mijl uit. Van noord naar zuid kent de archipel vijf eilanden: Tlamac, Razamac, Toatal, Jamactael en Samac. De eilanden kenmerken zich door dichte regenwouden en relatief jonge bergketens. Door deze bergketens regent het vaak op de eilanden. Stormen drijven vanaf de Wereldzee het gebied binnen en laten zomerstormen los, de Cemaros. De eilanden kennen een relatief groot aantal vulkanen en veel groot wild, duizenden inheemse vogelsoorten en veel vis in de kustwateren.

Politieke situatie
De Tlaotan Archipel heeft in haar geschiedenis nooit een politieke eenheid gevormd. De archipel bestaat uit een aantal rijken die elkaar bestrijden en een argwaan koesteren tegen iedereen van buiten. Het zuidelijke eiland Samac staat al eeuwen onder invloed van Yurapor, en kent daardoor een meer open cultuur met meer Yuraporaanse invloeden. Momenteel worden de noordelijke eilanden Tlamac en Razamac bestuurd door het keizerrijk Mahori. Op Samac is vrij recent het koninkrijk Tepec opgenomen. De eilanden Taotal en Jamactael kennen geen duidelijke politieke structuur en vormen een strijdveld voor stammen en priesters die een koningschap ambiëren.

Cultuur

De inwoners van de Tlaotan Archipel noemen zichzelf de Tlamahaca. Zij spreken een inheemse taal, het Tlahim, dat vele dialecten kent. De eilandbewoners zijn relatief klein van stuk en zijn gewend aan het overleven in het dichte regenwoud.